بیوک Enclave ST AWD بدون زرق و برق، جذابیت زیادی نداره!

در ابتدا، فکر کردیم بیوک اشتباه کرده که نسخه‌ی میانی ST شاسی‌بلند بزرگ Enclave رو به جای مدل پرچمدار Avenir برامون فرستاده، اما با نگاهی به گذشته، شاید لطف بزرگی بهمون کرده. اگه زرق و برق‌ها رو از Enclave بگیرید، به یک گزینه‌ی کمتر جذاب تبدیل می‌شه، به خصوص با قیمت ۶۱,۴۷۵ دلاری این مدل خاص.

اول، بیایید در مورد چیزهایی صحبت کنیم که Enclave درست انجام می‌ده. ما طراحی جذاب جدیدی رو که برای مدل ۲۰۲۵ رونمایی شد و از خودروی کانسپت Wildcat الگو گرفته، دوست داریم. افزایش اندازه هم خوبه، با این حال وقتی می‌خواید پارک کنید، Enclave حس یک کشتی بزرگ رو نمی‌ده. و موتور ۴ سیلندر توربوشارژ جدید، افزایش خوشایندی رو توی مصرف سوخت EPA به ارمغان می‌آره، فقط با کمی کاهش شتاب در مقایسه با موتور V6 قبلی.

خوشحال شدیم دیدیم Super Cruise، سیستم کمک راننده‌ی بدون دخالت دست جنرال موتورز، حالا توی بیوک هم در دسترسه. Super Cruise جایزه‌ی بهترین فناوری MotorTrend 2025 رو به خاطر روش محتاطانه‌ای که توی کارش داره، برنده شد؛ فقط توی جاده‌های منتخب نقشه‌برداری شده کار می‌کنه و اگه کوچکترین شکی در مورد توانایی خودش برای رانندگی خودکار داشته باشه، کنترل رو به راننده واگذار می‌کنه. نقطه‌ی ضعف اینه که اگه توی یک جاده‌ی نقشه‌برداری شده نباشید، Enclave هیچ نوع سیستم حفظ مرکز خطی رو ارائه نمی‌ده. Super Cruise یک حالت “با دخالت دست” هم داره – که اون رو توی مدل‌های کادیلاک پیدا می‌کنید – اما Enclave اون رو نداره. این به نظر ما یک تصمیم بازاریابی کوته‌بینانه‌ست، چون Enclave رو پشت سر بسیاری از شاسی‌بلندهای هم‌اندازه و هم‌قیمت دیگه قرار می‌ده.

مدل ST (Sport Touring) فقط با فضای داخلی تک رنگ مشکی عرضه می‌شه، که بدترین راه برای نمایش کابین Enclave هست. ما نمایشگر بزرگ و خمیده رو دوست داریم (که به نظر می‌رسه از کادیلاک Vistiq برداشته شده و برعکس نصب شده)، و Google Assistant داخلی هم خوب کار می‌کنه. مثل سایر خودروهای مجهز به گوگل، ایده اینه که شما برنامه‌های رایج گوشی (Spotify، Waze و غیره) رو روی خود ماشین نصب کنید، نه اینکه از اون‌ها روی گوشی‌تون استفاده کنید. (کسانی که اصرار به Apple CarPlay به جای سیستم عامل ماشین دارن، می‌بینن که برنامه‌هاشون توی یک پنجره‌ی کوچکتر محدود می‌شه.) با این حال، به نظر می‌رسه طراحان بیوک به قیمت هر چیز دیگه‌ای، روی الکترونیک تمرکز کردن. مثلاً کنسول مرکزی طوری طراحی شده که انگار بعد از نهایی شدن طرح اصلی، بهش اضافه شده.

از دیدگاه عملکرد خانوادگی، Enclave کارش رو به خوبی انجام می‌ده. ردیف سوم صندلی‌ها برای بچه‌های کوچک و بزرگسالانی که اهل بحث نیستن، مفیده، در حالی که ردیف دوم کاملاً قابل استفاده‌ست، هرچند شبیه لیموزین نیست. فضای بار معقولی وجود داره وقتی همه‌ی صندلی‌ها باز هستن، و تبدیل Enclave به یک ون حمل بار با صندلی‌های عقبی که با فشار یک دکمه کاملاً تا می‌شن، آسونه.

از نظر رانندگی، حرف زیادی برای گفتن در مورد Enclave، چه خوب و چه بد، وجود نداره. رانندگی می‌کنه، اما نه خیلی لوکس و نه خیلی هیجان‌انگیزه. مدل Avenir دارای کمک فنرهای فعال ارتقا یافته هست که سواری رو بهتر می‌کنن، اما ST ما اون‌ها رو نداشت، و تغییر حالت رانندگی به اسپرت فقط باعث می‌شد فرمان به طور غیرقابل تحملی سنگین بشه.

مگه قرار نبود بیوک یک برند لوکس باشه؟ بدون رنگ و لعاب زیاد توی کابین برای زنده‌تر کردن فضا، چشم ما به پلاستیک‌های سخت و لبه‌های خشن کشیده می‌شد. هیچ چیز پشت داشبورد به نظر ما بهتر یا لوکس‌تر از Traverse نبود که شورلت به عنوان رقیب فرستاده بود، مدلی از High Country که ۹۸۰ دلار کمتر از Enclave قیمت داشت.

مدل Avenir سقف پانوراما، سیستم تعلیق بهتر و فضای داخلی جذاب‌تری داره و قیمت اواسط دهه‌ی ۶۰ هزار دلاری خودش رو بهتر توجیه می‌کنه. اما حتی مدل پرچمدار Enclave هم در مقایسه با هیوندای پالیسید کمی کهنه به نظر می‌رسه. Enclave یک خدمتکار خوب و شایسته‌ست، اما یک شاسی‌بلند برجسته نیست.

لينک منبع