بافتهای سهبعدیسازی شده، آموزش پزشکی رو واقعیتر از همیشه میکنن
محققای دانشگاه مینهسوتا توئین سیتیز با موفقیت تونستن ساختارهای بافت انسانیای رو به صورت سهبعدی چاپ کنن که خیلی شبیه واقعیت هستن و میشه ازشون برای آموزش جراحها و دکترها استفاده کرد. این تحقیق تازگی تو مجله Science Advances چاپ شده. روشهای قبلی، بافتهای سفت و سادهای میساختن، ولی این تکنیک جدید میتونه اون استحکام
محققای دانشگاه مینهسوتا توئین سیتیز با موفقیت تونستن ساختارهای بافت انسانیای رو به صورت سهبعدی چاپ کنن که خیلی شبیه واقعیت هستن و میشه ازشون برای آموزش جراحها و دکترها استفاده کرد.
این تحقیق تازگی تو مجله Science Advances چاپ شده.
روشهای قبلی، بافتهای سفت و سادهای میساختن، ولی این تکنیک جدید میتونه اون استحکام و کشسانی پیچیده و جهتداری رو که تو بافتهای واقعی مثل پوست یا بقیه اعضا وجود داره، تقلید کنه.
تو این مقاله، محققها یه روشی پیدا کردن که باهاش میتونن شکل و اندازه الگوهای خیلی ریز داخل ماده چاپشده سهبعدی رو کنترل کنن و از این طریق، ویژگیهای مکانیکی خاصی بهش بدن. در کنار این، اونا یه فرمول ریاضی هم ساختن تا پیشبینی کنن که این بافت چطور رفتار میکنه.
برای اینکه این بافتهای شبیهسازیشده واقعیتر بشن، اونا یه راهی هم پیدا کردن که مایعات شبیه به خون رو تو یه مرحله بهش اضافه کنن. این کار با چاپ کردن میکروکپسولهای کوچیکی که حاوی این مایع هستن انجام میشه و جلوی خشک شدن یا تداخلش با فرآیند چاپ رو میگیره.
آدارش سومایاجی، نویسنده اصلی این مقاله و فارغالتحصیل دکترای مهندسی مکانیک دانشگاه مینهسوتا، میگه: «این رویکرد در رو برای ساختن مدلهای آموزشی واقعیتر برای جراحی باز میکنه، که در نهایت میتونه نتایج پزشکی رو بهتر کنه. با اینکه هنوز چالشهایی برای بزرگ کردن مقیاس این فرآیند وجود داره، ولی ما پتانسیل زیادی رو برای این روش چاپ سهبعدی تو سناریوهای آموزشی با حجم کم و پیچیدگی بالا میبینیم.»
یه تحقیق اولیه که تو این مقاله هم اومده، نشون داد که جراحها به مدلهای جدید بافت چاپشده سهبعدی، از نظر بازخورد لمسی و واکنش به برش، امتیاز بالاتری دادن نسبت به مدلهای معمولی قبلی. این تیم امیدوارن که این نوآوری به بهتر شدن آموزش جراحی کمک کنه.
محققها الان قراره روی گسترش این تکنولوژی جدید تمرکز کنن تا بتونن شکلهای مختلفی رو برای تقلید از اعضای دیگه بدن بسازن، اعضای بیونیک (مصنوعی-زنده) تولید کنن و از مواد پیشرفتهتری استفاده کنن که به ابزارهای جراحی رایج مثل الکتروکوتر—یه تکنیک جراحی که از یه ابزار حرارتی برای برداشتن تودههای کوچیک استفاده میکنه—واکنش نشون میدن.
این مقاله با همکاری آزمایشگاه CREST و آزمایشگاه وانگ تو دانشگاه واشنگتن انجام شده.
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0